فیلم چاقوکشی
فیلم چاقوکشی

چاقوکشی (Knives Out)، یا چاقوهای بی‌غلاف یک فیلم آمریکایی در ژانر معمایی به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی ریان جانسن است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. چاقوکشی نخستین بار در سپتامبر ۲۰۱۹ و در طی جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به روی پرده رفت. فیلم از تاریخ ۲۷ نوامبر ۲۰۱۹ توسط لاینزگیت فیلمز اکران شد. چاقوکشی با تحسین جهانی منتقدان همراه بود و در زمینه تیم بازیگری، فیلم‌نامه و کارگردانی جانسن، موسیقی، طنز و اصالت مورد تحسین قرار گرفت.[هیئت ملی بازبینی فیلم، چاقوکشی را به عنوان یکی از ۱۰ فیلم برتر سال ۲۰۱۹ انتخاب کرد.

درباره‌ی فیلم چاقوکشی در این‌جا بخوانید.

خلاصه‌ی داستان

داستان درباره‌ی یک نویسنده‌ی رمان‌های جنایی به نام هرلان ترومبی است که جسدش درست بعد از تولد ۸۵ سالگی‌اش در ساختمان محل سکونت‌اش پیدا می‌شود.
بنوئیت بلانک کارگاه کاربلد و باهوشی است که می‌خواهد با پیگیری و جست‌وجو در این قتل به قاتل دست پیدا کند. در این ماجرا او تقریبا همگی را مظنون می‌داند. از اعضای خانواده‌ی هرلان ترومبی گرفته تا پرستار وفادار و مهربانش که همواره مورد اعتماد او بود.

نوع روایت فیلم

فیلم Knives Out به لحاظ داستانی قدرت‌مند است. به این معنی که می‌تواند کشش لازم را برای بیننده بوجود آورد. نوع روایت داستانی فیلم چاقو کشی نسبت به سایر آثار اجتماعی متفاوت می‌باشد. در این‌جا ما با داستان فراد مختلفی روبرو هستیم که حول محور حقیقت حرکت می‌کنند. هر قدر که فیلم رو به جلو می‌رود، دروغ ها آشکار شده و پازل حقیقی داستان کامل می‌شود. همین نوع روایت توانسته برای مخاطب جذابیتبسیار زیادی بوجود آورد. در واقع کارگردان با پیچ و تاب‌های ظریفی که ایجاد کرده توانسته یک داستان جنایی را به خوبی برای ما روایت کند.

نکته مهم دیگر خلق چند صحنه کمدی است که ساخت و پرداخت آن در کنار یک داستان جنایی و پلیسی کار بسیار سختی است و از همه مهم‌تر توازن این کمدی حفظ شده است تا داستان به هجو کشیده نشود.هنر رمز و راز قتل‌های سینمایی این است که سازندگان کاری کنند که عمل جمع کردن سرنخ‌های مختلف، مشکوک به نظر بیاید و ارزش تماشا کردن داشته باشد.

ادای احترام ریان جانسون به آگاتا کریستی

مخاطبان و طرفداران فیلم‌های جنایی-معمایی هنوز به این ژانر علاقه دارند و به دنبال تماشای آثاری از این قبیل هستند؛ این در حالی است که هالیوود سال هاست که علاقه‌ای به ارائه‌ی چنین برنامه‌هایی نشان نمی‌دهد. چاقوکشی جز فیلم‌هایی است که در آن با شخصیت‌های مشکوک و مبهم روبه‌رو هستیم؛ کاراکترها در یک خانهٔ قدیمی با یک جسد مواجه شده‌اند و با اضافه شدن شخصیت‌های کلیدی، برای یافتن قاتل تلاش می‌کنند.

ریان جانسون با تازه‌ترین اثر خود نشان داد که ژانر جنایی-معمایی هنوز زنده است؛ او با ساختن «چاقوکشی» توانست به نویسندگانی همچون آگاتا کریستی و آرتور کانن دویل (خالق شخصیت شرلوک هولمز)، ادای احترام کند.

جانسون از مجموعه «جنگ ستارگان»، چیزی که خیلی با سبک و روحیاتش سازگار نبود، فاصله گرفت و سپس با چاقوکشی به ژانری بازگشت که با آن پا به دنیای سینما و کارگردانی گذاشته بود. اولین اثر او با نام «آجر»، فیلمی در ژانر جنایی و درام بود که در سال ۲۰۰۵ اکران شد. این کارگردان آمریکایی، از آن زمان تاکنون تجربیات بسیاری کسب کرده است که در فیلم متفاوت «چاقوکشی» شاهد به‌کارگیری آن‌ها هستیم.

فیلم چاقوکشی
فیلم چاقوکشی

هنر جانسون در شخصیت‌پردازی

نکته حائز اهمیت درباره چاقوکشی Knives Out این است که رایان جانسون در اینجا هم موفق به پرورش ایدهٔ ساده‌ٔ داستان شده. به نحوی که در لابلای داستان می توانیم شخصیت های گوناگون با کارکردهای متفاوت‌شان را ببینیم. خانواده و اطرافیان هارلان بر خلاف خودش، چندان راه موفقیت را به سلامت طی نکرده‌اند و درگیر ساز و کارهای عجیب در دنیای کنونی شده‌اند. آنها مشخصاً در تناقض به سر می‌برند اما دوست دارند در دنیای مدرن تصویر دیگری داشته باشند. ازدواج‌های ناموفق و البته همسرِ پسر که سعی می‌کند آثاری با موضوع ایجاد هدف و انگیزه در افراد ساخته و منتشر کند اما در زندگی واقعی خودش یک آدم شکست‌خورده و افتضاح است!

هنر جانسون در Knives Out این بوده که این شخصیت‌های جذاب و متناقض را در شرایطی قرار داده که لحظه‌های کمدی داستان در بهترین جایگاه خود خلق شوند. موقعیت‌های این فیلم شبیه به آثار سرد انگلیسی نیست که معمولاً شوخی‌های بکر و خنده‌آور در آن وجود ندارد. جانسون در اینجا علاوه بر نبوغش در پیچ و تاب دادن به داستان فیلم که تا انتهای قصه شما را سردرگم می‌کند، موقعیت های کمدی کاملاً موفقی خلق کرده که لبخند به لبان‌تان می‌آورد. فراموش نکنیم که این شوخی‌ها بسیار کنایه آمیز نیز هستند.

کنایه‌هایی که به شرایط زندگی امروز جامعه وارد می‌شود و مانند نگاه به زندگی مهاجران گاهی به شکل جذابی تند هستند. شاید برایتان جالب باشد که بدانی این فیلم حتی در بخش بصری نیز خلاق و کارآمد است و خیلی شبیه به آثار مشهور ژانر معمایی نیست. سبک فیلم‌برداری منحصر به فرد و تکنیک‌های تدوین در فیلم رایان جانسون شایان تقدیر هستند.

چاقوکشی سعی دارد برخی از ارش‌های نایاب را یادآوری کند

این‌که در خلال داستان این نویسنده‌ی بزرگ تصمیم می‌گیرد تمام اموالش را به خدمتکار مهاجرش ببخشد، این‌که خدمت‌کار حاضر است برای زندگی مادرش ایثار کند، این‌که مال و اموال ترومبی برای فرزندانش از روز اول مرگش اهمیت پیدا می‌کند، همه و همه قصد دارند که ارزش‌هایی را که حالا در جامعه‌ی کنونی بشری دارد کم‌رنگ می‌شود یادآوری کنند. وجود شکاف طبقاتی بین شهروندان و مهاجران آمریکایی در واقع بلدترین موضوعی است که جانسون قصد دارد به طور کامل به آن اشاره کند.

آپارتمان فیلمی است از بیلی وایلدر، کارگردان صاحب سبک اتریش تبار آمریکایی که در سال ۱۹۶۰ به روی پرده رفت. فعالیت هنری «بیلی وایلدر» (كارگردانی) از سال ۱۹۲۹ شروع شد و تا سال ۱۹۸۹ كه رسماً بازنشستگی خود را اعلام كرد، ادامه داشت. بیلی وایلدر صاحب آثاری بزرگ مانند «بعضیا داغشو دوست دارن»، «بازداشتگاه شماره ۱۷»، «آخر هفته از دست رفته» و شاهکارهایی چون «بلوار سانست» و «غرامت مضاعف» است. نگاهی که بیلی وایدر به آمریکای زمان خود داشت بسیار شگف‌انگیز و البته نقادانه بود. همین نگاه باعث خلق آثار ارزشمند بیلی وایلدر شد. آثاری که امضای او بر تک تک صحنه‌های آن‌ها قابل مشاهده است.

نقد فیلم آپارتمان The Apartment 1960

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید