خودکشی و مقابله با آن
خودکشی و مقابله با آن

صحبت در مورد خودکشی و یادگیری در مورد آن کار ساده‌ای نیست. هنگامی که از خودکشی صحبت می‌شود، اکثر افراد احساس ناراحتی می‌کنند یا تصور می‌کنند نیازی به یاد گرفتن در مورد آن ندارند. باورهای عمومی اشتباه زیادی در مورد خودکشی وجود دارد، مانند اینکه خودکشی مشکل کشور ما نیست، یا اتفاقی نیست که برای نزدیکان ما بیفتد، مختص بیماران روانی است، شایع نیست یا اگر هم اتفاق بیفتد نمی‌توان در مورد آن کاری کرد. همه این باورها نادرست هستند.

هر دو ساعت، یک نفر در ایران بر اثر خودکشی از دنیا می‌رود و در همین مدت زمان ۲۰ نفر سعی ناموفق برای خودکشی می‌کنند. خودکشی در هر سنی و برای هر کسی ممکن است اتفاق بیفتد و همه ما ممکن است در شرایطی قرار بگیریم که بتوانیم با داشتن مهارت و دانش کافی از خودکشی یک فرد یا حتی یکی از عزیزانمان جلوگیری کنیم.

یک باور اشتباه

گاهی تصور می‌شود که نمی‌توان خودکشی را پیش‌بینی کرد یا کسی که بخواهد خودش را بکشد در مورد آن صحبت نمی‌کند و علایم مشخصی بروز نمی‌دهد. اگرچه بعضا به نظر می‌رسد خودکشی بدون هیچ عامل زمینه‌ای رخ داده، این در اکثر موارد صحیح نیست و با آگاهی از عوامل زمینه‌ساز و نشانه‌های گفته شده، می‌توان تعداد زیادی از افراد در خطر را شناسایی کرد.

کسانی که در خطر خودکشی هستند


شایع‌ترین سن‌های خودکشی جوانی و بعد میان‌سالی هستند. افرادی که تنها زندگی می‌کنند

جهت جلوگیری از خودکشی، لازم است ابتدا بدانیم چه کسانی بیشتر در خطر خودکشی هستند. در مطالعات دیده شده که زنان بیشتر از مردان خودکشی می‌کنند ولی مردان معمولا با روش‌های مهلک‌تری دست به خودکشی می‌زنند.
شایع‌ترین سن‌های خودکشی جوانی و بعد میان‌سالی هستند. افرادی که تنها زندگی می‌کنند، افرادی که مجرد هستند یا فرزندی ندارند، افرادی که دوستان و روابط اجتماعی پایدار زیادی ندارند و افرادی که بیکار و یا دچار مشکلات مالی هستند بیشتر در معرض خودکشی هستند.

افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن جسمانی نیز بیشتر در معرض خطر هستند. همچنین دیده شده که اگرچه همه افرادی که اقدام به کشتن خود می‌کنند به بیماری روانی مشخصی مبتلا نیستند، اما بیشتر این افراد از انواعی از کاهش سلامت روان مانند افسردگی، اضطراب یا بیماری‌های روانپزشکی جدی‌تر رنج می‌برند.
به یاد داشته باشید که بزرگترین عامل خطر برای خودکشی، سابقه خودکشی قبلی ناموفق می‌باشد، مخصوصا اگر چند بار اتفاق افتاده باشد.

علایمی که فرد را به سمت خودکشی سوق می‌دهد

مجموعه‌ای از علایم باعث می‌شوند که افراد مختلف، به ویژه افرادی که در یک یا چند دسته آسیب‌پذیر که به آنها اشاره شد قرار می‌گیرند، به سمت خودکشی سوق داده شوند. هر نوع تغییر منفی ناگهانی و تنش‌ قابل توجه اخیر می‌تواند افراد را در خطر خودکشی قرار دهد. این تغییرات می‌تواند شامل تشدید بیماری روانپزشکی یا جسمی، از دست دادن شغل، مصرف مواد مخدر یا الکل، جدایی پس از رابطه طولانی مدت عاطفی، مرگ نزدیکان و اعضای خانواده و به خصوص مرگ آن‌ها با خودکشی باشد.

ممکن است تغییری در شرایط ورای فرد و خانواده نیز زمینه‌ساز خودکشی باشد. بلایای طبیعی، تنش‌های اجتماعی، بحران‌های اقتصادی و سیاسی و حتی پخش اخبار خودکشی افراد معروف در رسانه‌ها می‌تواند جزو این دسته عوامل باشد. در صورت رخ داد این عوامل یا رخ دادن هرگونه از تغییراتی که به آن‌ها اشاره شد، باید حواستان به سلامت روان خود و افراد آسیب پذیر که با آن‌ها آشنا هستید باشد. اگر تعدادی از این علایم با هم همراه شوند، احتمال خودکشی افراد آسیب پذیر نیز بیشتر می‌شود.

وضعیت شما هر چه که باشد می‌توانید در جهت بهبود سلامت ذهنی و عاطفی قدم بردارید. نخست باید آن را در اولویت قرار دهید. هنگامی که نیازهای خود را ارزیابی کردید، راه برآوردن نیازها را هم پیدا خواهید کرد.
برای بهبود سلامت ذهنی و عاطفی میتوانید روش‌های امده در مقاله‌ی زیر را مطالعه کنید.

روش‌های بهبود سلامت ذهنی و عاطفی

چندین علامت هشدار

در قدم بعد، چندین علامت هشدار مهم هست که در صورت مشاهده آنها باید به فکر احتمال خودکشی باشید، مخصوصا اگر این علایم جدیدا ظاهر شده باشند. این علایم هشدار در چند دسته طبقه‌بندی می‌شوند:

  • علایم هشدار فیزیکی: تغییرات وزن ناگهانی، ظاهر آشفته و پژمرده و کاهش آراستگی، کاهش تحرک فیزیکی، علایم بیماری جسمانی و ضعف، تغییرات در الگوی خواب، خستگی مفرط، نشانه‌های مصرف مواد مخدر، اعتیاد جدید به سیگار یا الکل.
  • علایم رفتاری: پرخاشگری، بی‌قراری، مصرف الکل و مواد مخدر، جای زخم روی بدن و احتمال آسیب به خود، دوری از دوستان و روابط اجتماعی یا گوشه‌گیری، بی‌تفاوتی، تغییرات ناگهانی رفتار در حالت کلی و از همه مهمتر سابقه قبلی خودکشی.
  • همچنین، دیده شده که گاها افرادی که نقشه‌ای برای کشتن خود دارند، به طور ناگهانی اموال خود را قبل از خودکشی اهدا کرده یا امور خود را رتق و فتق می‌کنند.
  • علایم گفتاری: بیان جملاتی از قبیل اینکه “دیگر از زندگی خسته شده‌ام”، “آینده من از دست رفته است”، “من یک بازنده هستم، هیچ چیزی در زندگی من خوب نیست”، “کاش می‌شد از همه چیز ببرم و فرار کنم”، “چقدر مرگ خوب است”، “به زودی از دست من خلاص می‌شوید” و غیره مخصوصا اگر تکرار شوند، نگران کننده است. جملات و بیان نامفهوم و غیرعادی که می‌تواند نشانه بیماری‌های روانپزشکی باشد، و مهم‌ترین علامت هشدار صحبت مستقیم در مورد خودکشی کردن و نقشه خودکشی مشخص است.

افسردگی یک اختلال خلقی جدی اما قابل درمان است. تازه‌ترین اطلاعاتی که توسط National Institute of Mental Health منتشر شده نشان می‌دهد که در ایالات متحده ۶٫۷ درصد از افراد در سال ۲۰۱۶ افسردگی را تجربه کرده‌اند.
در این مقاله، ما به معرفی گیاهان و مکمل‌های رایجی که با درمان افسردگی ارتباط دارند خواهیم پرداخت.

۸ راه قطعی درمان افسردگی بدون دارو

برای جلوگیری از خودکشی باید انجام دهید


فراموش نکنید که شما تنها نیستید

در مرحله آخر، مهم است بدانید که در صورت احساس نگرانی از احتمال خودکشی چه کارهایی می توانید انجام دهید.
در قدم اول، بافت رابطه خود با فرد در خطر را بررسی کنید. اگر آشناییتان نزدیک نیست، شاید بهتر باشد نگرانی خود را با کسی که نزدیکتر به فرد در خطر هست، در میان بگذارید. اگر در سازمان یا محیطی هستید که دسترسی به خدمات سلامت روان وجود دارد، می‌توانید نگرانی خود را با این افراد در میان بگذارید. نیازی نیست حتما شما شخصا وارد عمل شوید.

اگر رابطه نزدیکی با فرد دارید، سعی کنید در مورد نگرانیتان با وی صحبت کنید. معمولا افراد نگران هستند که صحبت در مورد خودکشی منجر به خودکشی بشود، ولی این ترس بی‌پایه است. به فرد بگویید که نگران او هستید و با توجه به نشانه‌هایی که دیده‌اید می‌خواهید اطمینان حاصل کنید او در شرایط امنی قرار دارد. اگر شرایط حاد نباشد، می‌توانید سعی در بهبود شرایط زندگی فرد کنید و عوامل خطر خودکشی مثل بیکاری یا تنهایی را کاهش دهید.

متخصصین سلامت روان

اگر به نظرتان می‌رسد حال فرد خوب نیست حتما سعی کنید او را در ارتباط با متخصصین سلامت روان مثل روانپزشکان یا روانشناسان قرار دهید. اگر فرد خودش تحت درمان هست، وی را ترغیب کنید در صورت بدتر شدن شرایط با درمانگر خود تماس بگیرد. همچنین، می‌توانید با شماره بهزیستی برای مشاوره سلامت روان (۱۴۸۰) تماس بگیرید.
در صورت ادامه ابهام در مورد میزان خطری که فرد در آن قرار دارد، مستقیما سوال کنید که فرد به پایان دادن به زندگی خود فکر کرده است یا خیر. در صورت جواب بله، از او بپرسید که نقشه و لوازمی برای کشتن خود تهیه کرده است یا خیر.

شرایط اورژانسی

در صورت تهیه وسایل و تصمیم مشخص برای خودکشی، فرد در شرایط اورژانسی قرار دارد و باید به سرعت وارد عمل شوید. به آشنایان فرد اطلاع دهید. مطمئن شوید که تنها نمی‌ماند و در صورت نیاز کنار وی باقی بمانید، و سعی کنید در اولین فرصت او را در ارتباط با متخصصین سلامت روان قرار دهید. می‌توانید فرد را به اورژانس بیمارستان‌های روانپزشکی منتقل کنید تا اطمینان حاصل شود که خطر رفع شده است. اگر احساس می‌کنید که خطر جدی بوده و نیاز به کمک فوری هست، در تماس با اورژانس اجتماعی (۱۲۳) تردید نکنید و در صورتی که شک دارید فرد اقدام به خودکشی انجام داده (مانند مشاهده ورقه خالی قرص یا بطری خالی مشکوک) حتما با اورژانس (۱۲۵) تماس بگیرید.

از خطر خودکشی غافل نشوید

خوب است همه ما در مورد خودکشی و نحوه شناسایی و جلوگیری از آن بیشتر بدانیم تا این اتفاق قابل پیشگیری جان افراد بیشتری را نگیرد. در صورت نگرانی یا شک، حتما با متخصصان سلامت روان یا شماره ۱۴۸۰ تماس بگیرید. همچنین می‌تواند از منابع معتبر جهت مطالعه بیشتر در مورد خودکشی استفاده کنید، و با دوستان و آشنایان در مورد آموخته‌هایتان صحبت کنید. اگر فکر خودکشی به ذهن خود شما خطور کرده، حتما از منابع معرفی شده در این مقاله استفاده کنید و با یک متخصص سلامت روان تماس بگیرید. در اولین فرصت با آشنایان یا نزدیکان خود تماس گرفته و در این مورد صحبت کنید. فراموش نکنید که شما تنها نیستید.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید